نموده باشد و ما آن را در معصيت صرف كرده باشيم و از هر تصريح و كنايه‌اى كه به نقصانِ ناقصى و تقصيرِ تقصير كننده‌اى كرده باشيم و خود به آن متّصف باشيم و از هر خاطرى كه خوانده باشد ما را به تصنّع و تكلّف كردنْ آن چنان تكلّفى كه خود را آراسته سازيم به آن از براى مردم در هر كتابى كه نوشته‌ايم يا [ m . a 147 ] هر كلامى كه به نظم درآورده‌ايم يا علمى كه افاده يا استفاده كرده‌ايم . و بعد از استغفار نمودن از جميع اينها بازگشت مىكنيم به سوى خدا و مسألت مىنماييم از براى خود و از براى هر كسى كه اين كتاب را مطالعه كند يا بنويسد يا بشنود اينكه تفضّل كند بر ما به مغفرت و رحمت و تجاوز كردن از جميع گناهان ، از براى آنكه كرم او عامّ و رحمت او واسع و جود او « 1 » بر اصناف خلايق فايض است . و ما آفريده‌اى از آفريده‌هاى اوييم ووسيله‌اى نيست ما را به سوى او غير از فضل و كرم او . و « 2 » به تحقيق كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند : به درستى كه خداى عزّ وجلّ را صد رحمت است و يكى از آنها را نازل ساخته در ميان جنّ و انس و مرغان و چرندگان و جنبندگان و اينها همگى به سبب آن يك رحمت در ميان خود مهربانى مىكنند و به آن رحم به يكديگر مىنمايند . و نود و نه رحمت را پس انداخته كه به آنها در قيامت به بندگان « 3 » رحم خواهد كرد « 4 » . خداوندا ! آرزوها مندرس شده‌اند و حالها متغيّر گرديده و زبانها دروغ گفته‌اند و وعده‌ها خلاف شده مگر وعدهء تو ، زيرا كه تو « 5 » وعدهء آمرزش و تفضّل كرده‌اى . بار خدايا ! درود بفرست بر محمّد و آل محمّد و عطا كن به من از فضل خود و در پناه دار مرا از شيطان رانده شده از رحمت .

--> ( 1 ) . s + را . ( 2 ) . s a - و . ( 3 ) . s a + خود . ( 4 ) . صحيح مسلم 8 : 96 . ( 5 ) . a - كه تو .